Φωνή βοώντος

Και μέσα σε όλο αυτό το χάος στο οποίο ζει όλη η υφήλιος ή, καλύτερα, παρά το χάος τούτο, ο καιρός καλοκαιριάζει. Δειλά δειλά, με επιφύλαξη, σαν να μην το πολυπιστεύει, ίσως, αλλά καλοκαιριάζει. Οι πιο θαρραλέοι και θαρραλέες συμπολίτες και συμπολίτισσές μας τόλμησαν τις πρώτες αναγνωριστικές βουτιές. Αυτό δεν συμβαίνει μόνο στην Πρέβεζα. Ο παλιόφιλος Νίκος – από τα χρόνια στην Φιλοσοφική – με ενημέρωσε σε επικοινωνία που είχαμε χθες, ότι εγκαινίασε τη θερινή σεζόν σε παραλία στο χωριό του, την ηρωική Λίμνη Ευβοίας.

Μιας και γίνεται λόγος για τη Λίμνη, επίτρεψέ μου να εκφράσω τον θαυμασμό μου στους εκεί καλλιτέχνες που φιλοτέχνησαν ένα γκράφιτι – έργο τέχνης, όπου απεικονίζοντα θρύλοι του ποδοσφαίρου: Πελέ, Ζαϊρζίνιο, Κρόιφ, Σόκρατες, Ζίκο, Μαραντόνα, Ζιντάν, Ζαγοράκης (ναι!), Ροναλτίνιο, Κριστιάνο, Μέσι κλπ. Γιατί δεν γίνεται κάτι τέτοιο κι εδώ; Τόσους χιπχοπάδες έχουμε, όλο και κάποιος καλλιτέχνης γκραφίτι θα υπάρχει, μπορεί και πάνω από ένας ή μία. Πιστεύω ότι είναι ωραία ιδέα να παραχωρηθούν κάποιοι τοίχοι, μέσα στον αστικό ιστό, όπου θα μπορούν τα παιδιά να εκφραστούν. Δεν είναι ανάγκη να ζωγραφίσουν αθλητές. Ό,τι τα εμπνέει.

Αλλά τι ψάχνω κι εγώ. Μήπως, έχουμε καλύψει τα βασικά στην πόλη μας; Πέρα από το Πυροβολικό, υπάρχει άλλος χώρος στην πόλη, να μπορεί να κάνει την βόλτα του ο καθένας και οι καθεμιά; Ναι, υπάρχει η μαρίνα. Καμία αντίρρηση, όλοι και όλες έχουν να λένε για την όμορφη θέα που προσφέρει. Από πράσινο, όμως; Δηλαδή, τα τσιμέντα και τα μπετά αποτελούν στοιχεία καλλωπιστικά; Προφανώς δεν ζητώ να κλείσει η μαρίνα, αλίμονο. Καλώς υπάρχει – καλώς υπάρχει και το εμπορικό λιμάνι, παρεμπιπτόντως, για να ακριβολογώ, πρέπει πάση θυσία να προστατευθεί η εμπορική χρήση του λιμανιού, αρκετά γιοτ φιλοξενούνται κάθε χρόνο.

Για να ξαναγυρίσω την κουβέντα στο πράσινο, είναι λυπηρό που καμία δημοτική αρχή τα τελευταία – πολλά – χρόνια δεν κατέβαλε σοβαρές προσπάθειες για την δημιουργία δημόσιου χώρου αναψυχής, έστω μονάχα, με γρασίδι. “Η Κυανή Ακτή δεν σου αρέσει;” θα μου πεις. Η απάντηση είναι όχι για έναν απλό λόγο: μια οικογένεια με π.χ. ένα καροτσάκι με μικρό παιδί δεν είναι σε θέση να κάνει μια βόλτα, καθώς τα πεζοδρόμια είναι σε κάποια σημεία ανύπαρκτα και, όπου υπάρχουν, βρίσκονται σε απαράδεκτη κατάσταση.

Κάτι τελευταίο – δεν θέλω να σε κουράσω με πολλά λόγια – με τα σκαμμένα μπροστά στο Δικαστικό Μέγαρο, στην παραλία, τι γίνεται; Εδώ και καιρό δεν γίνονται εργασίες. Δηλαδή, έτσι θα μείνει το σημείο; Ήδη κυκλοφορούν τουρίστες στην πόλη. Τι πιστεύεις, αυτή η εικόνα θα τους κάνει να θέλουν να επιστρέψουν;

Κατά τα άλλα, μπαίνει το καλοκαίρι.

Κώστας Μαζιώτης

Προηγούμενο άρθροΔυο ποιήματα για την Κυριακή 16 – Νίκος Γκάτσος
Επόμενο άρθροΙΣΤΟΡΙΕΣ ΡΕΤΡΟ: Το «στοιχειωμένο» μπαράζ με τον Πανιώνιο