Ένα ποίημα – Bill Hunchback

“Στον πάτο της παλιάς λίμνης ρίχνει χιονόνερο”

Όταν τελειώνει το διαλογισμό
μαθαίνει τα ονόματα των σκύλων του δάσους
Και μια φορά το μήνα κλαίει
που δεν χρειάζεται άνθη
μόνο ρύζι και σούπα στο τραπέζι
Τη μέρα που όμως χάνεται στα δάση
όταν κοιτάζει συνήθως το ρολόι
γράφει
15:15:15
Στη ζεν μοναχική πορεία
μέσα κι έξω από το πολύβουο πλήθος
δεν επιθυμεί πραγματικά κανέναν
δεν επιτρέπει να αισθανθεί “μου λείπεις” για κανέναν
να αισθανθεί “σε χρειάζομαι” για κάποιον
Όταν τελειώνει το διαλογισμό
μαθαίνει τα ονόματα των σκύλων του δάσους
Και μια φορά το μήνα κλαίει

Bill Hunchback