Ένα ποίημα – Κώστας Meth Σκούρτης

“Στη Λεωφόρο Της Δύσης”

Είδα τον Stalin να φουσκώνει τα μπρατσάκια του
και να βουτάει στα νερά της California
Και πάνω που ‘χε αλατίσει τα μουστάκια του
να του χιμάει μια ημίγυμνη γοργόνα

τα χάνει ο Σήφης και αλλάζει δέκα χρώματα
βουίζουν δίπλα του σαράντα καρχαρίες
πλέουνε γύρω από τη γκόμενα τα πτώματα
αμερικάνικες, τρόμου, ιστορίες..

Πάνω που είχε αρχίσει και σουρούπωνε
στην αμμουδιά με μια κιθάρα είδα τον Trotsky
να διπλαρώνει μία star από το Hollywood
με μπαλαντίτσες σε στίχους Mayakovski

τότε αυτή με πάθος τον αγάπησε
αμέσως μπλέξανε των δυο τους οι χημείες
του πε πως στη ζωή της παραστράτησε
αμερικάνικες ερωτοϊστορίες..

Είδα την Luxemburg φοιτήτρια σε κολέγιο
να κάνει που και που τη μαζορέτα
για το χατήρι ενός Jim απ’ τη Virginia
που κάρφωνε τη μπάλα στη μπασκέτα

κι ενώ αυτή με θέρμη του δινότανε
εκείνος την εκοίταζε με μένος
ο πρίγκηπας δεν ήταν των ονείρων της
ήταν serial killer διεστραμένος

κι ένα πρωί μπουκάρει μες στην αίθουσα
φωνάζοντας πως “όλες είναι τσούλες”
μετά τις βίασε, τις σκότωσε, τις έφαγε
αμερικάνικες περιπετειούλες..

Είδα την Krupskaya μικρή αθώα, άβγαλτη
να τριγυρνάει σε κακόφημα σοκάκια
και ξάφνου της την πέφτουν αλητήριοι
μπράβοι, νονοί, ληστές και βαποράκια

φοράει τη στολή του ο Βλαδίμηρος
και σκάει τοίχο, τοίχο σαν αράχνη
με τον ιστό του παίρνει το κορίτσι του
και τους κακούς τους κάνει όλους στάχτη!!

τρέχουν οι δυο τους στα δρομάκια τους Los Angeles
και με μια κίνηση του αφαιρεί τη μάσκα
μέσα στους προβολείς της μεγαλούπολης
λάμπει περήφανη του Lenin η φαλάκρα

Γέρνει εκείνη ευτυχισμένη στην αγκάλη του
κι όλοι οι σύντροφοι χειροκροτάν και κλαίν’!..
με πιάνουνε κι εμένανε τα κλάμματα
αμερικάνικα, βλακώδη happy end..

Κώστας Meth Σκούρτης